نمی شناسی صدای کهنه ی سازم

نمی دونی مگه اینجا دلم تنگه؟!

نمی بینی مگه با غصه دمسازم!

سراغ از من نمی گیری نگیر اما

فراموشم نکن هرگز گل زیبا

بی وفایی کن وفایت می کنند

باوفا باشی جفایت می کنند

مهربانی گرچه بینی خوش است

 مهربان باشی رهایت می کنند!!!

وقتی که مرا از دل خود میرانی یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی!

زرد است که لبریز حقایق شده است

شاعر نشدی وگرنه می فهمیدی:

پاییز بهاریست که عاشق شده است